...z Głębi Duszy

No tak etap niemowlęcy mamy za sobą. Tak oto Nasz mały Bartolinek stał się dzieciątkiem. Coraz bardziej rozumny, coraz bardziej charakterny, coraz bardziej komunikatywny. 

Mały spryciula znalazł sposób na brata, mamę i tatę o dziadkach nawet nie wspomnę bo tych owinął sobie wokół palca. 

Jeżeli już mowa o komunikacji między nami, to  nastąpił jakiś przełom. Bartosz pokazuje co chce. I tak kierując paluszek wskazujący na dany punkt mówi wyraźnie "TAM". Tam oznacza miejsce w które chce się udać, Tam oznacza rzecz którą chce dostać. Pokazuje ładnie oczka, nosek, uszy i włosy przy czym co nas zadziwia swoje lewe uszko pokazuje prawą rączką próbując złapać uszko z tyłu głowy. Jeszcze nie doszedł do tego że łapiąc uszko przodem będzie mu wygodniej i łatwiej.    Drugim ciągle powtarzanym słowem po "TAM" jest "AM". Am oznacza jedzenie, Am oznacza lodówkę i torby z zakupami.

Spryciula załapał SAM! jak wyjść z łóżeczka. To takie proste wykręcić dwa szczebelki. Nie będę pisać jaka była moja mina gdy zobaczyłam go za sobą w kuchni, podczas gdy ten był w swoim łóżeczku! Byliśmy sami w domu więc o pomocy osób trzecich niema mowy. Jeszcze kilka razy pokazał nam, że szczebelki da się wyciągnąć, a ten potrafi sam wypełzać z łóżeczka/więzienia.

By nie było tak kolorowo kończę chorobowo. Tj Filip strasznie chory, z gorączką ponad 39 stopni, Bartkowi świszczy w oskrzelach a z nosa się leje. Mama już wyzdrowiała i tata też, ot takie małe światełko w tunelu.  Jestem jednocześnie zła, bo na L4 nie mogę iść, takie zarządzenie mojej Pani Dyr!